Unijny internet dla biednych

Pieniędzy wystarczy na podłączenie do internetu około 100 tysięcy gospodarstw domowych. Ministerstwo Spraw Wewnętrznych i Administracji, odpowiedzialne za projekt, nie sprecyzowało, w jaki sposób mogą zostać wydane te pieniądze. Dysponować nimi będą bowiem głównie samorządy, które samodzielnie mają zdecydować, komu i jaka pomoc zostanie zaoferowana.

Pierwsze wnioski o przyznanie środków finansowych składać będzie można w maju br., wątpliwym jest jednak, by jeszcze w tym roku zaobserwować efekty programu. Procedury, zwłaszcza przetargowe, mogą znacznie wydłużyć czas realizacji.

1,3 miliarda złotych, jakie zostanie w najbliższym czasie wydane, to nie lada gratka dla producentów sprzętu komputerowego i dostawców usług internetowych. Rzeczpospolita przewiduje, że wiele firm połączy się w konsorcja, chcąc zwiększyć swoje szanse na wygranie przetargów.

Program, a zwłaszcza przeznaczone na niego pieniądze, budzą jednak kontrowersje.

Ekspert Centrum im. Adama Smitha zauważa, że część biednych rodzin jest patologicznych, dla których komputer z dostępem do internetu nie jest sprawą pierwszej wagi. Uważa, że mogą one znaleźć sposoby na zamianę komputera na rzeczy bardziej dla siebie użyteczne.

Nie bez znaczenia jest także podaż usług publicznych dostępnych przez internet. Zdecydowaną większość spraw urzędowych i tak trzeba załatwić osobiście, internet może jedynie zaoszczędzić czas poprzez np. umożliwienie pobrania formularzy czy zasięgnięcie informacji. Stąd obawa, że unijne komputery mogą być w dużej mierze wykorzystywane do rozrywki, a nie do poszukiwania pracy czy nauki.

Ministerstwo broni jednak całego projektu, podkreślając, że także dzięki wsparciu finansowemu ze środków unijnych wzrośnie liczba usług oferowanych przez administrację rządową i samorządową poprzez internet. Dlatego konieczne jest udzielenie pomocy rodzinom, dla których zakup komputera to wciąż zbyt duże obciążenie dla budżetu domowego.