Stworzenia otwartych zasobów danych publicznych, które byłyby dostępne dla każdego, ciągle chce minister cyfryzacji Michał Boni. Ostatnio zaproponował on "zresetowanie rozmów" na ten temat, w obliczu ostrej krytyki, która mogła pogrążyć całą ideę otwartych zasobów publicznych.
Dane instytucji publicznych dostępne po prostu do pobrania, tak po prostu, bez wniosków - tę piękną ideę miała w naszym kraju zrealizować Ustawa o otwartych zasobach publicznych. Niestety ta ustawa może okazać się bublem, ale czy z tego powodu ideę trzeba porzucić?
Dziś teoretycznie możemy korzystać z informacji publicznych, ale często nie mamy do nich dostępu. Resort cyfryzacji chce to zmienić, tworząc nową Ustawę o otwartych zasobach publicznych. Może ona sprawić, że dane wytwarzane za nasze pieniądze będą po prostu dostępne do pobrania, a nie tylko dostępne na wniosek.
Wzory polskich znaków drogowych można pobrać z internetu, ale nie zawsze tak było. Dawniej ta informacja wytworzona za pieniądze podatników była dostępna tylko za opłatą od pewnej firmy, która miała porozumienie z ministerstwem.
MPK Kraków traktuje rozkłady jazdy jak swoją prywatną własność, której nie chce ot tak oddać społeczeństwu. Autor aplikacji Transportoid chce to zmienić, a Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie znów potwierdził, że instytucje publiczne powinny udostępniać dane wytworzone za pieniądze podatników.
Wzory znaków drogowych zostały opracowane za nasze pieniądze, ale nie możemy ich tak po prostu dostać. Możemy je kupić za 180 zł od firmy Explotrans SA, która w przeszłości świadczyła usługi dla ministerstwa transportu w kontrowersyjnych okolicznościach. Najgorsze jest jednak to, że firma ta ma umowy z ministerstwem, które... ministerstwo gdzieś zgubiło.
Nawet wyrok sądu nie sprawi, że instytucja publiczna udostępni cenne dane. Zawsze można narobić problemów. Widać to wyraźnie na przykładzie dostawcy aplikacji Transportoid, który nie może się doprosić o dane MPK Kraków. To smutne, bo choć teoretycznie można zarabiać na danych z sektora publicznego, praktycznie w Polsce jest to marzenie ściętej głowy.
NASA publikuje na swoich stronach zdjęcia z sondy kosmicznej, na którą podatnicy wyłożyli 2,6 mld USD. Możemy je oglądać za darmo i publikować, nie myśląc o prawach autorskich. Fotografie ze strony polskiego Sejmu to inna historia. Teoretycznie można by nawet pozwać internautów za ich opublikowanie...
Dane radarowe IMGW są dostępne w serwisie Pogodynka.pl. IMGW twierdzi, że to wyłącznie jego pomysł, Gazeta Prawna przypisuje zasługi sobie (nie wiadomo czemu), a w tle tego wszystkiego toczy się prawdziwa dyskusja o re-use, czyli o wykorzystaniu informacji z sektora publicznego.
Ostatnie gwałtowne zjawiska pogodowe pokazują, że dane meteorologiczne stają się niezwykle cenne. IMGW udostępnia część tych danych w internecie, ale część z nich można dostać tylko za opłatą (bardzo wysoką). Jak to się ma do nowych przepisów o informacji publicznej i chwalonego wszędzie re-use?