Czy doba może mieć więcej niż 24 godziny? Zdaniem Adama Pasha i Giny Trapani tak właśnie się stanie po zastosowaniu proponowanych przez nich optymalizacji wydajności życia i pracy. Najnowsza książka "Lifehacker. Jak żyć i pracować z głową" zawiera aż 59 wskazówek z różnych dziedzin - od obsługi komputera i programu pocztowego po motywację i upraszczanie codziennych zajęć.
Nie można go rozciągnąć, wydłużyć, zatrzymać, magazynować czy nabyć na życzenie kolejnych kilku minut, godzin lub dni. Czas, a raczej jego efektywne zarządzanie to kluczowy element nie tylko w realizowaniu codziennych obowiązków, ale przede wszystkim w pracy. Może nie jesteśmy w stanie zmienić jego biegu, ale możemy wpłynąć na zwiększenie własnej efektywności poprzez właściwe gospodarowanie czasem. Jak tego dokonać?
Podobno nasz wewnętrzny zegar tyka swoim rytmem, poza kontrolą świadomości. To właśnie on jest głównym sprawcą naszych przyzwyczajeń. Mówi się, że wczesne pobudki lub wylegiwanie się do południa są wymuszone przez ów wewnętrzny czasomierz. Co więcej, istnieje przekonanie, iż każdy z nas funkcjonuje w absolutnie różnym rytmie biologicznym. Na tej podstawie utkano powtarzane mity o nocnych markach i rannych ptaszkach.
Pokaż mi, jak pracujesz, a powiem Ci, kim jesteś! Tą parafrazą możemy rozpocząć rozważania dotyczące bałaganiarzy i perfekcjonistów. Jak zwykle, najlepszym rozwiązaniem jest złoty środek. Czas obalić kilka mitów związanych z artystycznym nieładem Kreatywnych i doskonałą skrupulatnością Perfekcjonistów. Obie postawy drastycznie obniżają efektywność działania i wbrew pozorom trudno doszukać się w nich pozytywów.
Spośród wszelkich grzechów zarządzania sobą w czasie istnieją dwa główne, które są przyczyną spadku motywacji, piętrzących się zaległości, niedotrzymywania lub błędnego szacowania terminów realizacji zadań. Dwa zasadnicze błędy, które weźmiemy pod lupę, znajdują się na przeciwległych biegunach osi błędów zarządzania sobą w czasie. Wielozadaniowość i prokrastynacja to główne zmory organizacji pracy. Są jak zły nawyk, szybko wchodzą w krew i trudno się od nich uwolnić.
Czy sądzisz, że wszystko musisz zrobić sam? Nie zlecasz innym powierzonych Ci zadań, bo nie wierzysz w ich kompetencje? Jeśli tak, prawdopodobnie cierpisz na syndrom Zosi samosi. Dotyka on przede wszystkim freelancerów i świeżo upieczonych managerów, jednak nie tylko. Najczęstszym objawem tej dysfunkcji jest przemęczenie i ciągły pośpiech. Syndrom prowadzić może także do piętrzącej się sterty zaległości i braku wymiernych efektów pracy. Na szczęście syndrom ten da się leczyć! W jaki sposób?