Komentarze:

  • ~lopez
    [w odpowiedzi dla: ~PiasQ]

    To nie ma znaczenia. Dowodzi się tylko w sposób pozytywny, dowodzenie przez negację nie ma racji bytu. Więc skoro organizacja X twierdzi, że "z tytułu udostępnienia albumu Y straciliśmy 50 złotych, ponieważ osoba, która weszła w jego posiadanie nielegalnie, musiałaby zapłacić kupując, aby transakcja była legalna" (A tak było tutaj, czyli założenie, że firma straciła X kasy, bo ktoś kto musiałby wydać Y forsy na album Z, nie zrobił tego, bo ściągnął) to ta organizacja musi to udowodnić, że poniosłaby faktycznie stratę, czyli wykazać, że osoba, która ściągnęła album, na pewno kupiłaby ten album, gdyby nie mogła go ściągnąć. Sędzia miał rację - co innego skazać za fakt nielegalnego rozprowadzania plików, a co innego udowodnienie, że ktoś by na pewno kupił, gdyby nie mógł ściągnąć. Tego powództwo nie udowodniło.

    12-03-2009, 08:58

    Odpowiedz
    odpowiedz
  • ~PiasQ

    Jest jeszcze druga strona medalu. Nie można przecież stwierdzić, czy osoby, które ściągnęły np. film z internetu, po sprawdzeniu nie kupiły oryginału.

    10-03-2009, 19:24

    Odpowiedz
    odpowiedz
  • ~Liść

    Na tej podstawie można wszystkich uniewinniać. Kazdy może utrzymywać, ze przeciez i tak by nie kupił. :/

    30-01-2009, 06:41

    Odpowiedz
    odpowiedz
  • ~Silent

    Ciekawy jest także zwrot mówiący:

    The victims have not submitted any information as to what Dove would have had to pay the copyright owners in order to secure the right to distribute music and movies online.

    Po prostu nie są w stanie określić jaki przychód miał Dove, poza tym iż nie określili ile musiałby zapłacić centów za pozwolenie na dystrybucje.

    RIAA uses $7.22, the average wholesale
    price of a digital album in 2005, to calculate its loss, but it is unclear whether member
    copyright holders would receive the full $7.22 as profit or only a portion of that
    amount.



    http://becke(...)rder.pdf

    28-01-2009, 00:00

    Odpowiedz
    odpowiedz
  • ~Silent

    Wygląda na to, iż wcale precedens ten nie jest nowy. były już sprawy, na których bazie powstał tenże precedens.


    “[T]he amount of restitution that may be awarded is
    limited to the victim’s provable actual loss . . . .” Id.; see also United States v.
    Messner, 107 F.3d 1448, 1455 (10th Cir. 1997). The proper measurement of loss is
    lost net profit, not lost gross income. United States v. Beydoun, 469 F.3d 102, 108
    (5th Cir. 2006). The amount of loss for determining the proper sentencing guideline
    range is distinct from the amount of loss for restitution purposes. See Messner, 107
    F.3d at 1455 (drawing a distinction between the actual or intended loss and the actual
    loss required for restitution under § 3663).

    27-01-2009, 23:44

    Odpowiedz
    odpowiedz
Brak danych. Sprawdź później :)
RSS  
Chwilowo brak danych. Sprawdź później :)


Partnerzy