Multimedialne systemy pokładowe samolotów podatne na ataki SQL injection

Ruben Santamantra z IOActive, podzielił się swoim odkryciem
z marca 2015 roku na
firmowym blogu. Podczas jednego ze swoich licznych lotów, z Warszawy do Dubaju,
odkrył, że w jednym z miejsc na ekranie dotykowy ukryta jest dodatkowa funkcja, która pozwala na przejrzenie informacji debugowania.

Poniżej
oryginalna wiadomość, która pojawiła się Santamantrze w samolocie lini Emirates
Airline.

—-

Interactive: ek_seatappbase_1280x768_01.01.18.01.cram

Content: ek_seatappcontent_1280x768.01.01.8.01.cram

Engine: qtengine_01.14.0.01.squash

LRU Type: 196 2

IP: 172.17.148.48

 

Media Player Auto Popup Enabled: false

—–

Po wyszukaniu niektórych danych w Google ekspertowi udało się odnaleźć pliki aktualizacyjne oprogramowania, dostępne
na jednym z FTP firmy Airborne. Obecnie dostęp do tych plików zabezpieczony
jest hasłem, jednak w 2015 r. najwidoczniej ktoś o tym zapomniał. Sam proces
zmiany na nowszy system był przeprowadzany automatycznie, po połączeniu z
naziemną siecią.

Jak się później okazało, z aktualizacji korzystało kilka linii
lotniczych:

• Emirates
• AirFrance
• Aerolineas Argentinas
• United Airlines
• Virgin
• Singapore Airlines
• FinnAir
• Iberia
• Etihad Airways
• Qatar Airways
• KLM
• American Airlines
• Scandinavian Airlines System

Problem polegał na tym, że
osoba, która dostała się do wewnętrznych warstw infrastruktury informatycznej
na pokładzie samolotu, np. poprzez wstrzyknięcie kodu SQL podczas korzystania z
IFE, mogła potencjalnie zagrozić bezpieczeństwu lotu. W najlepszym przypadku,
jak informuje Santamantra, poprzez wywołanie paniki wśród pasażerów. Dostęp do
wewnętrznej warstwy systemu multimedialnego pozwalał na zmianę wyświetlanej
trasy przelotu, prędkości i działaniu komunikacji głosowej, z której korzysta
załoga samolotu.

W dużo gorszym przypadku, o ile możliwości technologiczne
systemu opartego na Linuxie na to pozwalają, przestępca mógłby uzyskać
informację np. o karcie kredytowej swoich współpasażerów.

Poniżej, nagrany przez badacza
proces, w którym system bez problemu odczytuje proste polecenia SQL

Większość systemów IFA,
produkowanych przez Panasonic, jest oddzielanych od reszty infrastruktury
samolotu. Jak zaznacza Santamantra, część z nich jednak jest połączona między
sobą. Może to oznaczać, że w przypadku niektórych statków powietrznych haker mógłby uzyskać dostęp do Systemu Kontroli Jednostki (SCU). Takie zdarzenie
szczęśliwie nie powinno mieć już miejsca. Santamantra, po odkryciu podatności w
systemach firmy Panasonic, przekazał działowi odpowiedzialnemu za aktualizacje,
komplet dokumentów opisujących krytyczną lukę. Od tego czasu minął ponad rok, badacz postanowił więc podzielić
się swoim odkryciem, wiedząc, że nigdzie na świecie nie powinien już latać
samolot bez załatanego systemu IFA.

Trudno w tej sytuacji uzasadnić reakcje firmy Panasonic,
która zarzuca raportowi przygotowanemu przez IOActive, że taka podatność w systemach
nigdy nie mogła być wykorzystana do przeprowadzenia ataku hakerskiego.

„Nasza firma nie zgadza się z sugestiami, że atak opisywany
przez firmę IOActive, był możliwy, jednocześnie Panasonic wzywa do sprostowania
informacji o badaniu bezpieczeństwa systemu, który w żadnym miejscu nie
wskazuję, aby istniała możliwość zaistnienia opisanego scenariusza.”

Fragment komunikatu Panasonic, w sprawie informacji
przekazanych przez IOActive.

Trudno
uwierzyć w tę postawę, ponieważ Ruben Santamantra, w swoim wpisie opisuje
dokładnie i ze szczegółami wszystkie podatności systemu znalezione w 2015 roku.
Dostarcza także wcześniej niepublikowane filmy, dokumentujące działania jakie podjął podczas
późniejszych lotów.

Panasonic, skrytykował także hipotezy, jakie przedstawił na
firmowym blogu badacz. Firma twierdzi, że te scenariusze nie mogłyby mieć miejsca i
ich publikacja może doprowadzić do wywołania paniki wśród pasażerów linii
lotniczych. Przy okazji, firma potwierdziła, że luki, które zostały zgłoszone
przez IOActive zostały załatane jeszcze w roku 2015.

Tomasz Fastyn