W pierwszej części tego artykułu udało nam się utworzyć obiekt Osoba. Nauczyliśmy się tworzyć metody obiektu oraz jego atrybuty. Nie mieliśmy też najmniejszego problemu z ich użyciem. Ten tekst dotyczy „magii” obiektowości w PHP... w dosłownym tego słowa znaczeniu. Wytłumaczę, czym jest owa magia, jak się jej używa oraz jakie mogą być jej skutki.
Wielu programistów stawiających pierwsze kroki w programowaniu obiektowym ma problem z decyzją, kiedy stosować dziedziczenie po klasie abstrakcyjnej, a kiedy implementację interfejsu. Dodatkowo dużo zamieszania wprowadza często powtarzane twierdzenie, że mechanizm implementacji interfejsów jest receptą na brak możliwości bezpośredniego dziedziczenia po kilku klasach jednocześnie.
Istnieje wiele paradygmatów programowania. Mamy programowanie strukturalne, obiektowe, logiczne, deklaratywne itp. Każde z tych podejść ma swoje wady i zalety. Każde z nich ma swoje zastosowania. Jednak programowanie obiektowe zyskuje w obecnych czasach największą popularność. Tekst ten ma na celu wprowadzenie osób początkujących w programowanie obiektowe, dając im solidne podstawy do dalszego rozwoju w tym kierunku. Tekst przeznaczony jest dla osób, które mają już doświadczenie w programowaniu strukturalnym.
Wielu początkujących programistów PHP ma problemy ze stosowaniem funkcji isset() oraz empty() – nie w każdej sytuacji potrafią jednoznacznie określić, jaką wartość powinny te funkcje zwracać dla określonych argumentów. By wyjść im naprzeciw, postanowiłem zebrać najczęściej występujące przypadki i je wyjaśnić.
Kilka lat temu, gdy nie znałem jeszcze wszystkich tajników programowania obiektowego, zlecono mi modyfikację pewnego skryptu napisanego właśnie obiektowo. Klasy, obiekty i metody nie były dla mnie zupełną nowością, więc zabrałem się do pracy z nastawieniem, że szybko wykonam zlecenie, wezmę kasę i... Już teraz nie pamiętam, na co chciałem wydać te pieniądze ;)
Spaghetti. Danie to ma na ogół estetyczny wygląd, jest smakowite i na pewno należy do moich ulubionych potraw. Niemniej jednak, gdy wszystkie składniki zostaną wymieszane i polane sosem, ciężko mi powiedzieć, z czego się dokładnie składa. Mogę powiedzieć, że jest tam makaron, mięso, sos, ale ciężko by mi było dokładnie zanalizować proporcje oraz przyprawy. Nie mówiąc już o poprawianiu tego dania. I tak właśnie jest z witrynami internetowymi. Są na ogół bardzo ładne, wiele z nich przypada nam do gustu, na wielu z nich jesteśmy w stanie zobaczyć ciekawe rozwiązania... ale ich skład i konsystencja są dla nas kompletnie nieczytelne.
Po długim okresie stagnacji światło dzienne ujrzała nowa wersja serwisu WebHelp. Uległ on całkowitej przebudowie, zarówno od strony graficznej, jak i technicznej. Zmieniła się również struktura serwisu.
W sieci jest dużo małych, średnich i dużych witryn internetowych czy aplikacji webowych napisanych w PHP. Bardzo często widzi się komunikaty, że dana witryna została zhakowana, że wykradziono jakieś ważne dane, czy też zwykła niegroźna strona internetowa zostaje oznaczona jako dokonująca ataków, co niewątpliwie ma negatywny wpływ na jej popularność. Ten tekst ma za zadanie pokazać początkującym programistom PHP, jak należy bronić się przed złośliwcami próbującymi zniszczyć owoce naszej pracy.
Wystartował nowy serwis mamfirme.pl zajmujący się sprzedażą gotowych stron internetowych, wyposażonych w edytor tekstu typu WYSIWIG oraz system zarządzania treścią (CMS).
Narzędzie, które pokazuje, jakich części strony mogą nie widzieć odwiedzający ją internauci, zostało udostępnione przez Google. Nie wszyscy mają bowiem ten sam rozmiar okna przeglądarki. To sprawia, że ktoś może nie widzieć tego, co chcemy, by zobaczył.