Otwarte dyskusje i wyważone porozumienia nie sprawdziły się jako narzędzia ochrony własności intelektualnej. Dlatego amerykański przemysł i Stany Zjednoczone wypracowały coś nowego - porozumienia powstające w mniejszym gronie, które innym krajom proponuje się na zasadzie gotowców do podpisania. ACTA to wyraźny przejaw takiego działania, nie pierwszy i nie ostatni.
Międzynarodowa umowa ACTA jest "potrzebna i słuszna", a rząd Niemiec jest gotów wyjaśnić wszelkie wątpliwości, jakie mogą się pojawić odnośnie tego porozumienia - oświadczył w poniedziałek rzecznik rządu w Berlinie Steffen Seibert. To ciekawa wypowiedź w kontekście wcześniejszych doniesień, że Niemcy nie podpiszą ACTA.
Bułgarska telewizja publiczna, powołując się na anonimowe źródła rządowe, poinformowała w poniedziałek, że Sofia wycofa swój podpis pod porozumieniem ACTA. Aktualizacja: Informacje o wycofaniu podpisu nie potwierdziły się, Bułgaria dołączyła jednak do krajów, które "zawiesiły" ratyfikację umowy.
W trwającej obecnie dyskusji o ACTA nie można abstrahować od regulacji prawnych, które sukcesywnie były przyjmowane od czasów negocjacji rundy urugwajskiej WTO zmierzających do umiędzynarodowienia ochrony praw własności intelektualnej na możliwie najszerszą skalę.
Grupa organizacji pozarządowych - w tym Fundacja Panoptykon, Helsińska Fundacja Praw Człowieka, Fundacja Wolnego i Otwartego Oprogramowania oraz Fundacja Nowoczesna Polska - wysłała dziś oświadczenie do premiera Donalda Tuska i ministra Michała Boniego w związku z ujawnieniem dokumentów negocjacyjnych dotyczących ACTA.
Komisja Europejska zachęca do czytania ACTA, by wszyscy zrozumieli, że ta umowa nie namawia do cenzury internetu, nie ogranicza dostępu do leków itd. Komisja pomija jednak istotny fakt - umowy międzynarodowe są sformułowane bardzo subtelnym językiem i istnieją w pewnym kontekście prawnym. Komisja mówi o mitach wokół ACTA, ale przecież każdy mit jest odzwierciedleniem jakiejś prawdy.
Wiele ostatnio mówiono o polskich protestach przeciwko ACTA, a tymczasem Parlament Europejski już pracuje nad swoim stanowiskiem, w Kanadzie trwają konsultacje, w USA nie jest pewne, czy ratyfikacja porozumienia wymaga zgody kongresu. Bo ACTA to problem na światową skalę.
Wbrew temu, co na konferencji prasowej twierdził dziś premier Donald Tusk, rząd nie przyłożył się pozyskania opinii od różnego rodzaju podmiotów. Nie zapytał o zdanie nawet Generalnego Inspektora Ochrony Danych Osobowych, chociaż ACTA dotyczy wielu zagadnień leżących w kompetencjach GIODO. Mimo to wczoraj Wojciech Wiewiórowski wysłał swoją opinię do resortu administracji i cyfryzacji. Nie była ona pozytywna.
Donald Tusk poinformował na konferencji prasowej, że upoważnił polską ambasador w Tokio do podpisania umowy ACTA. Zobowiązał też ministrów, aby w ciągu kilku tygodni przygotowali pakiet rozwiązań ustawowych, które zapewnią internautom "pełne poczucie bezpieczeństwa".
Wydarzenia towarzyszące tworzeniu ACTA i dyskusje na ten temat w polskich mediach to istna komedia pomyłek. W ciągu jednego dnia wybuchła afera, w której wszyscy się pogubili. Nie wiadomo, kto i po co stworzył ACTA, nikt nie przyznaje się do wprowadzenia porozumienia do Polski, posłowie, którzy byli "za", mówią, że nie byli "za", muzycy obrażają się na internautów, a czołowa informacyjna stacja telewizyjna zaprasza do studia komentatorów, którzy mówią, że nie mają pojęcia, o co chodzi, bo o sprawie dowiedzieli się przed chwilą od dziennikarzy tej samej stacji. Jeśli zapomni się na chwilę o ACTA jako o międzynarodowym porozumieniu i spojrzy na sprawę z boku, zarysowuje się groteskowość całej tej sytuacji.