Jestem nauczycielem, który tworzy e-zasoby do nauczania języka polskiego. Mam wątpliwości związane z publikacją tekstów, które nie należą do domeny publicznej - pisze Czytelnik. Na jego pytanie odpowiada prawniczka Beata Marek, specjalizująca się m.in. w prawach własności intelektualnej.
Jestem nauczycielem, który na łamach portalu ipolski.pl tworzy e-zasoby do nauczania języka polskiego. Nie mam problemu z tekstami znajdującymi się w domenie publicznej, ale mam wątpliwości związane z publikacją tekstów, które nie należą do domeny publicznej.
Czy mogę udostępniać w moim prywatnym niekomercyjnym i edukacyjnym serwisie antologie fragmentów tekstów i wierszy z zadaniami i instrukcjami dla uczniów i wskazaniem źródeł, (...) czy też (tak jak robię do tej pory) powinienem je ukryć dla internautów i udostępniać tylko uczniom, którym daję klucz dostępu?
Zastanawiam się, czy jeżeli autor lub wydawnictwo opublikowali fragmenty książki, mogę je wykorzystać i skopiować w celach edukacyjnych do serwisu i uczynić częścią takiej antologii?
Gratuluję inicjatywy stworzenia edukacyjnego serwisu. Umieszczając na jego łamach różne utwory, takie jak np. utwory literackie, trzeba pamiętać o tym, kto jest podmiotem uprawnionym do rozporządzania danym dziełem (nawet pomimo śmierci autora) i na jakiej licencji został owy utwór wydany. Dlatego jeżeli chciałbyś udostępniać go szerokiemu gronu odbiorców, to najbezpieczniej jest postępować według 3 prostych kroków:
W Polsce mamy obecnie 14 organizacji zbiorowego zarządu: KOPIPOL, PRO, REPROPOL, SAiW Copyright Polska, SARP, SAWP, SFP, STL, STOART, ZAiKS, ZASP, ZPAF, ZPAP, ZPAV.
Są to stowarzyszenia zrzeszające twórców, wykonawców, producentów oraz organizacje radiowe i telewizyjne, których statutowym zadaniem jest zbiorowe zarządzanie i ochrona powierzonych im praw autorskich oraz pokrewnych. Organizacje te zajmują się m.in. udzielaniem zgody na korzystanie z utworów i pobieraniem wynagrodzeń od korzystających z chronionych przedmiotów (inkaso).
Ponadto organizacje zbiorowego zarządzania mogą brać udział w procesach cywilnych (domniemanie posiadania legitymacji procesowej) i sprawach karnych (w sprawach o przestępstwa określone w art. 115–119 ustawy z dnia z dnia 4 lutego 1994 r. o prawie autorskim i prawach pokrewnych są pokrzywdzonym).
Warto wiedzieć, że wolno w celach np. dydaktycznych zamieszczać rozpowszechnione drobne utwory lub fragmenty większych utworów w antologiach, podręcznikach czy wypisach. Jednakże w takim wypadku twórcy przysługuje prawo do wynagrodzenia (odpowiednio w imieniu twórcy może wystąpić właściwa organizacja zbiorowego zarządu).
Beata jest prawnikiem i właścicielem Cyberlaw. Na co dzień łączy biznes z prawem i bezpieczeństwem teleinformatycznym. Uwielbia pracę w interdyscyplinarnych zespołach i atmosferę startupów. Specjalizuje się w prawie nowych technologii.
Autorka wielu publikacji i prelegentka na licznych, branżowych konferencjach. Dyrektor ds. prawnych w ISSA Polska – Stowarzyszeniu do spraw Bezpieczeństwa Systemów Informacyjnych, wiceprezes Cloud Security Alliance Polska, członkini International Cyber Threat Task Force, a także Fundacji Bezpieczna Cyberprzestrzeń. Redaktor naczelna kwartalnika naukowego „ICT Law Review” oraz autorka bloga dla programistów i e-przedsiębiorców cyberlaw.pl.
Co wolno, czego nie wolno w internecie? Jeśli masz wątpliwości lub po prostu nie wiesz, wyślij nam swoje pytania pod adres redakcja@di24.pl.
Aktualności
|
Porady
|
Gościnnie
|
Katalog
Bukmacherzy
|
Sprawdź auto
|
Praca
biurowirtualnewarszawa.pl wirtualne biura w Śródmieściu Warszawy
Artykuł może w treści zawierać linki partnerów biznesowych
i afiliacyjne, dzięki którym serwis dostarcza darmowe treści.
*
|
|
|
|
|
|