Wszyscy kandydaci startowali mając na koncie 60 tys. simoleonów (waluta używana w grze SimCity) oraz fragment miasta liczący 32 tys. 661 mieszkańców. W jego centrum stał budynek przypominający Pałac Kultury.

W ciągu 6 godzin największe wirtualne miasto (471 tys. mieszkańców) zbudował Lech Kaczyński, kandydat PiS na prezydenta Warszawy. Drugie miejsce zdobył kandydat UW Zbigniew Bujak - 277 tys. Natomiast najmniejsze miasto o populacji 111 tys. mieszkańców zbudował kandydat PO, Andrzej Olechowski, ale za to rządził on swym miastem najdłużej, bo do 2116 roku.

Kaczyński, który budował i zarządzał miastem do 2087 r. na zakończenie gry miał na koncie miasta 934 tys. simoleonów. Najmniej pieniędzy - 432 simoleony - zostało Olechowskiemu. Miasto kandydata PO nie rosło tak szybko jak pozostałe, mimo że wabił przedsiębiorców 3-procentowym podatkiem.

Większość kandydatów jedynie nadzorowała grę, a w ich imieniu grały ekipy złożone najczęściej z kilku młodych ludzi.

Ekipa kandydata SLD-UP, Marka Balickiego, wytyczyła strefy przemysłowe i wybudowała park rozrywki. Wcześniej jednak skonsultowała się z mieszkańcami miasta, pytając ich, gdzie najlepiej wybudować park. Olechowski rozpoczął tworzenie wirtualnego miasta od połączeń z sąsiednimi miastami. Grupa Kaczyńskiego natomiast postawiła już na początku jedno więzienie i cztery komisariaty policji. Kaczyński żartował, że poleci wybudowanie sześciu więzień.

Janusz Piechociński wraz z rodzinną drużyną przeniósł do wirtualnego miasta operę z Sidney. Kandydaci budowali drogi, mosty i linie metra. Zamiast przebijać tunel metra pod rzeką Kaczyński zdecydował się puścić kolejkę mostem. Natomiast Julia Pitera, odbierając skargi od simów - wirtualnych mieszkańców miasta - na korki drogowe wymieniła dyrektora Zarządu Dróg Miejskich i problemy się skończyły.

A jak będzie w rzeczywistości?

+ Strona:

- Gazeta Wyborcza

+ Źródło:

- Polska Agencja Prasowa